|مؤسسه تخصصی آل یاسین|

emailآخرین رویدادها:  
  • آثـار ماندگـار 6
  • آثـار ماندگـار 5
  • رونمایی از کتاب شهیده ولایت
  • آثـار ماندگــار 4
  • آثـار ماندگــار 3
  • آثـار ماندگــار 2
  • اســوه تاریخ
  • آثـار ماندگـــار 1
adsپیوندها
امام خمینی
امام خامنه ای
random-hadisحدیث تصادفی
سخنی از بهشت
adsاعلانـات

علائم ظهور
در طول تاریخ مسأله ظهور مورد سوء استفاده قدرت طلبان و جریان‌های انحرافی در میان مسلمانان قرار گرفته است و کوشیده اند با جعل احادیث فراوان و تطبیق آن‌ها با خود و جریان‌های خاصّ مورد نظر خود، کسب مشروعیت و مقبولیت نمایند.


در مورد احادیثی که پیرامون موضوع مهدویت در متون و جوامع روایی شیعه و اهل سنت وارد شده ، خصوصاً روایاتی که در مورد نشانه ها و شرایط ظهور حضرت حجت (عج) می باشد ؛ یک نکته مهم یادآوری شود و آن اینکه : موضوع مهدویت و اصل ظهور مردی از اهل بیت پیامبر(صلی الله و علیه وآله) ، از آموزه های قطعی و غیر قابل تردیدی است که همۀ مذاهب اسلامی ، چه شیعه و چه سنی بر اساس گفته های پیامبر (صلی الله و علیه وآله)  و اقتضای سنت های الهی ، به آن اعتقاد دارند . از این رو در طول تاریخ این مساله مورد سوء استفاده قدرت طلبان و جریان های انحرافی در میان مسلمانان قرار گرفته است و کوشیده اند با جعل احادیث فراوان و بیان نشانه ها وشرایط دروغین و آنگاه تطبیق آن نشانه ها و شرایط با خود و جریان های خاصّ سیاسی و فکریِ مورد نظر خود ، برای آنان در نزد مسلمانان و شیعیان کسب مشروعیت و مقبولیت نمایند.

روایاتی که در مورد نشانه ها و شرایط ظهور حضرت حجت (عج) وجود دارد بر چند گروهند :

1/ برخی از آنها نشانه های "ظرفِ ظهور" هستند ، نه شرایطِ "اصلِ ظهور"! یعنی رخدادهایی است که از نظر تاریخی با عصر ظهور ، مقارن و همراه خواهد بود ولی اینگونه نیست که این رخداد ها ، شرط ظهور بوده و ظهور، مشروط به تحقق آنها باشد . بنابراین ، این نشانه ها هرگز قطعی نیست و "ظهور" مقید و مشروط به آنها نمی باشد و چه بسا "ظهور" بدون اینها تحقق یابد .

فراگیری ظلم و بی‌عدالتی از نشانه‌های ظهور شرط و نشانۀ تاریخی زمان ظهور ( قید ظرفِ حُــکم ) است نه شرطِ اصل ظهور!

از نظر فقه الحدیث و علم الـدّرایة ، تفکیک و شناخت تفاوت میان آنچه که شرط و قیدِ " حکم " است با آنچه که قیدِ " ظرفِ حکم " و شرایط زمانی و مکانیِ " حکم " بشمار می آید ، در فهم روایات بسیار پر اهمیت است و بسا کژ فهمی ها و برداشت های نادرست که ناشی از عدم شناخت این نکته می باشد .

مثلاً اینکه در روایاتِ مهدویّت ، فراگیری ظلم و بی عدالتی از نشانه های ظهور شمرده شده است از قبیل شرط و نشانۀ تاریخی زمان ظهور ( قید ظرفِ حُــکم ) است نه شرطِ اصل ظهور! اما عدم توجه به تفکیک گفته شده، تفسیرها و برداشت های نادرستی را به دنبال داشته که بسا موجب شکل گیری برخی جریان ها و گرایش های سیاسی – اجتماعی ای شده است که ناخود آگاه و ناخواسته از فراگیری بی عدالتی استقبال می کرده اند !

2- برخی از آنچه که بر اساس برخی روایات و احادیث ، به عنوان " نشانه " شمرده می شود از اصل ، مورد خدشه و محلّ تأمّل می باشد. زیرا بسیاری از روایاتی که بر این قبیل نشانه ها دلالت دارند ، هم از نظر سند و هم از نظر دلالت مخدوش و غیر قابل اعتمادند. مثلاً روایاتی وجود دارند که بر عنصر خشونت در قیام حضرت حجت(عج) تأکید می نمایند و قیام آن حضرت را « قیام بالسّیف » ( قیام با سلاح و شمشیر) معرفی می کنند و گاه در این مسیر آنچنان پیش می روند که خونریزی و کشتار را لازمۀ قطعی ظهور معرفی می دانند .

این گروه از روایات عمدتاً از سوی راویانی روایت شده است که به برخی فرقه ها و جریان های انحرافی شیعه وابسته بوده اند که در برابر روش مبارزات بدون خشونت امامان اهل بیت (علیهم السلام) که معطوف بر روشنگری و آگاهی بخشی برای ایجاد تحولات فرهنگی و اجتماعی بود ، جعل شده اند تا قیام ها و حرکت های مسلحانه خود را توجیه کرده و با استناد به این روایات ، مشروع جلوه دهند.

3- نکته مهم دیگری که پس از مساله سند احادیث و اثبات صحّت آن از نظر معیارهای علم رجال و درایه ، باید در فهم و تفسیر روایات و احادیث اسلامی به آن توجه داشت این است که اصولاً مدلول و مضمون احادیث به طور مطلق و بدون قید و شرط قابل قبول و اعتماد نمی باشند.

به عبارتی حتی اگر صحت سند یک یا چند حدیث ، بر اساس موازین و معیارهای علمی (رجال و درایه) به اثبات رسید ، باز باید مضمون و دلالت آن نیز مورد بررسی های دقیق و موشکافانه قرار گیرد. اگر مضمون آن بر خلاف محکماتِ قرآنی و اصول آموزه های اسلامی ویا مخالف احکام قطعی عقل بود ، هرگز قابل قبول و مورد اعتماد نیست .

بررسی و فهم دقیق مضمون و محتوای احادیث، از بررسی سند و موارد مربوط به نقل تاریخی تقدّم و ترجیح دارد

از سوی دیگر نیز اگر مضمون و دلالت یک حدیث کاملاً با اصول آموزه های قرآن و اسلام ( سنت) انطباق داشت و مورد تایید قرار می گرفت ، دیگر دقت و موشکافی در سلسله سند آن ضرورت ندارد . و به همین دلیل بر اساس آموزه های اهل بیت (علیهم السلام) بررسی و فهم دقیق مضمون و محتوای احادیث ، از بررسی سند و موارد مربوط به نقل تاریخی آنها تقدّم و ترجیح دارد. چنانکه امام صادق (علیه السلام) فرمود : «علیکم بالدرایات دون الروایات» ( شما را باد بر [ دقت در ] فهم معانی و مفاهیم ، به جای پرداختن به روایت [ و نقل الفاظ ] ) ( وحید بهبهانی / الفوائد الحائریّة / ص 210 / الفائدة 20 )

بنابراین خواندن و نقل احادیث کاری سترگ و کاملاً تخصصی است و هر کس به صرف برخورداری از آگاهی به لغت و زبان عربی و توانایی فهم الفاظ و واژگانی که در احادیث بکار رفته اند ، صلاحیت برای نقل و تفسیر احادیث اسلامی را ندارد بلکه پیش از آن نیازمند آگاهی های تخصصی و روشمند به تفسیر قرآن ،شناختِ محکماتِ قرآنی ، شناختِ اجتهادی از اصولِ آموزه های سنت پیامبر (صلی الله و علیه وآله) و اهل بیت (علیهم السلام)  و نیز آگاهی عمیق به مبانی عقلی و کلامی می باشد تا بتواند انطباق و عدم انطباق مضامین و پیام هایی که در احادیث وارد شده را با اصول قرآن و سنت  و احکام عقلی مورد سنجش و داوری قرار دهد و این علاوه بر کارشناسی و بررسی های سندی و تاریخیِ احادیث است که خود کاری مستقل و بَس تخصصی می باشد.


منبع:
به نقل از پایگاه اطلاع رسانی سید عباس حسینی قائم مقامی
 

  • موافقین ۰ مخالفین ۰
  • تاریخ نشر: شنبه / ۳۰ تیر ۱۳۹۷

نظرات (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی

پشتیبانی